Όταν ο μικρός Αλάν συγκλόνισε όλο τον κόσμο – Η εξομολόγηση της θείας του 3 χρόνια μετά την τραγωδία

Πέρασαν κιόλας τρία χρόνια από την ημέρα που η φωτογραφία του νεκρού παιδιού με το κόκκινο μπλουζάκι έκανε τον γύρο του κόσμου. Ο μικρός Αλάν έγινε παγκόσμιο σύμβολο της προσφυγικής κρίσης αφήνοντας ανεξίτηλο σημάδι στην ψυχή μας.

Ένα παιδί – πρόσφυγας που ξέβρασε νεκρό η θάλασσα σε μια παραλία, ένα μικροσκοπικό σώμα με ένα κόκκινο μπλουζάκι, ο μικρός Αλάν, (και όχι Αϊλάν όπως αρχικά θεωρούσαμε) έγινε πριν από τρία χρόνια, εικόνα αφύπνισης για όλη την κοινωνία. Η οικογένεια του μικρού Αλάν ξεκληρίστηκε, ο αδερφός του και η μητέρα του πνίγηκαν επίσης και έμεινε μόνο ο πατέρας του Αμπντουλάχ να μετράει την απώλεια… Διαφήμιση

Μαζεύοντας τα κομμάτια της, η θεία του Αλάν, η Τίμα Κούρντι (Tima Kurdi) μαζί με τον αδερφό της Αμπντουλάχ, αποφάσισαν στη μνήμη των δύο παιδιών, του Αλάν και του Γαλίμπ, να δημιουργήσουν ένα ίδρυμα στο όνομά τους προκειμένου να βοηθήσουν παιδιά πρόσφυγες και να ευαισθητοποιήσουν την κοινή γνώμη για το προσφυγικό.

Η κ. Κούρντι, η οποία ζει εδώ και δύο δεκαετίες στον Καναδά, έχει κάνει σκοπό της ζωής της να μην αφήσει να σβήσει το δράμα της οικογένειάς της και δίνει ομιλίες σε όλο τον κόσμο προσπαθώντας να εγείρει συνειδήσεις για τους λόγους που οδηγούν στην προσφυγιά.

Μικρός Αλάν: «The boy on the beach»

Απίστευτο κι όμως Αληθινό! Χάσε 10 Κιλά Μέσα σε 10 Μέρες! Μάθε πως!

«Στις 2 Σεπτεμβρίου 2015, η εικόνα του ανιψιού μου έγινε γνωστή σε όλο τον κόσμο. Εκείνη τη μέρα ξύπνησα το πρωί, άνοιξα το κινητό μου και είδα δεκάδες κλήσεις από την οικογένειά μου. Τότε κατάλαβα ότι κάτι κακό έγινε… Η φωτογραφία ήταν παντού, τόσοι πέθαναν στον πόλεμο αλλά χρειάστηκε μόνο μία εικόνα για να συγκινήσει τόσο βαθιά, έγινε η αφύπνισή μας», διηγείται.

Η ίδια πάντως, όπως εξηγεί, είχε μόνο δύο τρόπους αντίδρασης, «ή να μείνω σπίτι και να κλαίω για την απώλεια της οικογένειάς μας ή να βγω έξω και να προσπαθήσω να γίνω η φωνή του ανιψιού μου που δεν θα ακουστεί ποτέ ξανά για να σώσω άλλες ζωές».

Κι αυτό έκανε. Η Τίμα Κούρντι άρχισε να μοιράζεται την ιστορία της προσκεκλημένη από διάφορους οργανισμούς, δημιούργησε μαζί με τον αδερφό της το «Kurdi Foundation» με στόχο να βοηθήσει παιδιά πρόσφυγες που ζουν σε camps και έγραψε ένα βιβλίο που κυκλοφόρησε πριν από λίγους μήνες.

«Δεν είναι εύκολο, πρέπει να καταπίνω κάθε φορά τον πόνο μου και να μιλάω για τον λόγο που οδηγεί τους ανθρώπους να φεύγουν από τα σπίτια τους διακινδυνεύοντας τη ζωή τους, τον πόλεμο», λέει. «The boy on the beach» είναι ο τίτλος του βιβλίου της, που πρόσφατα κυκλοφόρησε και επιθυμεί πολύ να μεταφραστεί και στα ελληνικά προκειμένου να διαβαστεί και στην χώρα διέλευσης χιλιάδων προσφύγων.

Η Τίμα Κούρντι επισκέφθηκε την οικογένειά της στην Τουρκία το 2014 και οι άθλιες συνθήκες στις οποίες είδε να ζουν, όχι μόνο οι συγγενείς της αλλά και χιλιάδες άλλοι πρόσφυγες, της άλλαξαν την ζωή. «Τους έστελνα λεφτά, μιλούσαμε καθημερινά στο τηλέφωνο, προσπαθούσα να βρω τρόπους για να έρθουν στον Καναδά, όμως τίποτα δεν με προετοίμαζε γι’ αυτό που θα συναντούσα από κοντά, βιώνοντας τον τρόπο που ζούσαν».

Η θεία του Αλάν, με τη φωτογραφία του και του 4χρονου αδερφού σε μενταγιόν στο στήθος, μιλάει προσκεκλημένη σε διάφορες εκδηλώσεις ανά τον κόσμο για τα κλειστά σύνορα και τα εκατομμύρια που ξοδεύονται για τους πρόσφυγες, χρήματα που «ποτέ δεν θα είναι αρκετά γιατί η οριστική λύση του ζητήματος είναι να σταματήσει ο πόλεμος».

Όσο για τον οργανισμό που έχει δημιουργήσει, προσπαθεί με δωρεές να βοηθήσει παιδιά σε camps όπως στο Ερμπίλ του βόρειου Ιράκ όπου βρίσκεται αυτές τις μέρες για να μοιράσει ρουχισμό.

«Θέλω να κάνω τα παιδιά να χαμογελούν γιατί δεν μπόρεσα να το καταφέρω με τα δικά μου παιδιά, θέλω να τους δώσω ρούχα και φαγητό που δεν έδωσα στα δικά μου και να επενδύσω στην εκπαίδευσή τους» αναφέρει συχνά ο αδερφός μου Αμπντουλάχ ο οποίος βρίσκεται συνεχώς δίπλα μου», αποκαλύπτει η κ. Κούρντι.

«Ελπίζω ο κόσμος να μην ξεχάσει ποτέ και να θυμάται την εικόνα του αθώου Αλάν, που έφυγε από την ζωή συγκινώντας και αφυπνίζοντας εκατομμύρια ανθρώπους με έναν τρόπο που δεν το έκαναν χιλιάδες άλλοι θάνατοι εν καιρώ πολέμου…».

diaforetiko.gr

Το διαβάσαμε εδώ