Ξερόλας
Μία από τις σημαντικότερες πολυμαθείς προσωπικότητες του 19ου αιώνα, ο μαθηματικός, συγγραφέας, ποιητής και κληρικός Charles Lutwidge Dodgson, που έμεινε γνωστός στην ιστορία με το ψευδώνυμο Lewis Car…
Μία από τις σημαντικότερες πολυμαθείς προσωπικότητες του 19ου αιώνα, ο μαθηματικός, συγγραφέας, ποιητής και κληρικός Charles Lutwidge Dodgson, που έμεινε γνωστός στην ιστορία με το ψευδώνυμο Lewis Carroll, ασχολήθηκε με την ολοκαίνουρια -τότε- τέχνη της φωτογραφίας, με το ίδιο πάθος όπως και σε κάθε άλλη του ασχολία.
Ο Lewis Carroll (Λιούις Κάρολ) είναι γνωστός στο ευρύτερο κοινό από το έργο του «Η Αλίκη στη Χώρα των Θαυμάτων».
Παρότι δεν ασχολήθηκε ποτέ επαγγελματικά με την τέχνη της φωτογραφίας, ωστόσο έμαθε καλά όλες τις τεχνικές της, είχε το δικό του στούντιο και δημιούργησε ένα πορτφόλιο περίπου 3.000 φωτογραφιών.
Σύμφωνα με ένα άρθρο του Gannon Burgett, ο Carroll ασχολήθηκε με τη φωτογραφία επί 24 χρόνια, κατά τη διάρκεια των οποίων έκανε πολλά πορτρέτα, συμπεριλαμβανομένου ενός του τότε διάσημου άγγλου ποιητή, Alfred Lord Tennyson.
Ανάμεσα στα έργα του περιλαμβάνονται ακόμη εικόνες από παιδιά, τοπία, κούκλες, σκυλιά, αγάλματα, πίνακες ζωγραφικής, δέντρα και σκελετούς, αναφέρει δημοσίευμα της ιστοσελίδας openculture.com.
Ένα από τα παιδιά που συνήθιζε να φωτογραφίζει, σχεδόν μανιωδώς, ήταν η νεαρή Alice Liddell, κόρη του οικογενειακού του φίλου Henry George Liddell, η οποία αποτέλεσε και την αφορμή για να εμπνευστεί τον πιο διάσημο, φανταστικό χαρακτήρα του.
Η βιογράφος του Carroll, Jenny Woolf, είχε γράψει το 2010 ένα δοκίμιο για το Smithsonian, στο οποίο υποστήριζε ότι από τις σχεδόν 3.000 φωτογραφίες που είχε τραβήξει σε όλη τη ζωή του, πάνω από τις μισές ήταν παιδιών, 30 από τα οποία απεικονίζονται γuμνά ή ημίγuμνα.
«Μερικά από τα πορτρέτα των παιδιών -ακόμη και εκείνων που ήταν ντυμένα- θα μπορούσαν να σοκάρουν τις ευαισθησίες μας τώρα στο 2010, αλλά για τα βικτοριανά πρότυπα της εποχής του ήταν μάλλον συμβατικά. Μερικές φορές, φωτογραφίες γuμνών παιδιών εμφανίζονταν μέχρι και σε καρτ-ποστάλ ή κάρτες γενεθλίων, ενώ τα γuμνά πορτρέτα που διακατέχονταν από μεγάλη επιδεξιότητα, θαυμάζονταν ως καλλιτεχνικές σπουδές. Οι άνθρωποι εκείνης της εποχής έβλεπαν την παιδική ηλικία ως ευλογία και οι γuμνές φωτογραφίες των παιδιών θεωρούνταν ως εικόνες αθωότητας».
Η Woolf παραδέχεται ότι το ενδιαφέρον του Carroll –όπως είχαν υποψιαστεί κι άλλοι λόγιοι- ενδεχομένως να μην ήταν τόσο… αθώο. Ωστόσο, τα στοιχεία γύρω από την ενδεχόμενη παιδοφιλία του Carroll δεν είναι πειστικά και οι φωτογραφίες που τραβούσε, συμβάδιζαν με τις αντιλήψεις της εποχής του, σημειώνει ακόμη το δημοσίευμα.
