Η Μάρω Κοντού αποκαλύπτει – «Πρόσφατα έχασα την αδελφή μου, αυτό με πείραξε πολύ»

Τι σας λέει συνήθως ο κόσμος στη λαϊκή;

Μου φωνάζουν «Μάρω, Μάρω μας, τι κάνεις;». Μου μιλάνε σαν να είναι αδέλφια μου και μου αρέσει αυτό.

Και όταν ακούτε την ατάκα «μεγάλωσα με τις ταινίες σας», τι τους απαντάτε;

Συνήθως οι ταξιτζήδες μού το λένε αυτό – γιατί σταμάτησα να οδηγώ πριν από τρία χρόνια και είμαι συνέχεια σε ένα ταξί. Μου λένε «κυρία Κοντού, μεγάλωσα με τις ταινίες σας» και τους απαντάω «κι εγώ μεγάλωσα με τις ταινίες μου». (Γελάει.) Με αγαπάει ο κόσμος, με εκτιμάει, και το αισθάνομαι αυτό.

Γιατί πιστεύετε πως σας ξεχωρίζουν; Έχει να κάνει ακριβώς με το ότι μεγάλωσαν με τις ταινίες σας, ότι ξέρουν πως είστε αληθινή;

Αυτό ναι, μου το έχουν πει. Γιατί στις συνεντεύξεις είμαι ειλικρινής μέχρι εκεί που δεν παίρνει. Δεν έχω κρύψει τίποτα, ούτε σκάνδαλα έχω κάνει. Όλη μου η ζωή είναι στο πιάτο, την ξέρουν οι πάντες. Και με αγαπάνε για αυτό που είμαι.

Μέσα στα χρόνια ποια φήμη σάς συνοδεύει;

Έχω βαρεθεί να λένε «η Μάρω Κοντού είναι κυρία!». Κοντεύουν πια να με βγάλουν αγία. Τους λέω «βρε παιδιά, όλα τα έχω ζήσει, ό,τι κάνουν τα νέα κορίτσια τα έχω κάνει και εγώ». Αλλά εκείνοι επιμένουν «η Μάρω Κοντού είναι κυρία με “Κ” κεφαλαίο». (Γελάει.)

Για εσάς ποιο είναι το νόημα της ζωής;

Να τα έχεις καλά με τον εαυτό σου. Διότι όταν τα έχεις καλά με σένα –και έχεις κερδίσει αρκετή από την αυτογνωσία σου–, τα έχεις καλά με όλους.

Πότε το νιώσατε αυτό;

Μετά τα 50 plus άρχισα να «σκαλίζομαι» και να με βρίσκω. Να γίνεται μια ωραία διαδρομή αυτογνωσίας.

Μέχρι τότε τι ανασφάλειες είχατε;

Θα σου πω κάτι. Πιο πολλές ανασφάλειες είχα 25 χρόνων –που ήμουν κουκλάρα– παρά τώρα που είμαι άνω των 80. Κοιτάζομαι στον καθρέφτη και λέω «φτου σου! Εσύ είσαι 80; Αποκλείεται!». Το παν είναι να διατηρείσαι στα κιλά σου. Εγώ είμαι 65 κιλά και όταν ήμουν 20 χρόνων ήμουν 63. Παραμένω στα ίδια κιλά χωρίς προσπάθεια. Βέβαια, μια φορά η ζυγαριά είχε δείξει 69 και δεν μου άρεσε καθόλου. Ξέρεις, όταν μεγαλώνεις δεν πάνε παντού, πάνε και «κάθονται» στο κέντρο.

Ποια γυναίκα αποτελούσε για εσάς πρότυπο ομορφιάς;

Το πρότυπό μου ήταν διάφορες χολιγουντιανές. Μου άρεσε η Σιντ Τσάρις και η Άβα Γκάρντνερ. Αλλά και στην Ελλάδα έχουμε πολλά ωραία κορίτσια.

Είστε από τους ανθρώπους που νοσταλγούν εύκολα;

Δεν κάνω ταξίδια πίσω στον χρόνο. Το «τώρα» με αφορά και το ένα μου πόδι είναι λίγο στο αύριο. Ποτέ βέβαια δεν μπορείς να ξέρεις τι είναι το «αύριο». Στο λέω εκ πείρας αυτό. Ως νέα έλεγα «θα γίνει αυτό» και γινόταν το άλλο. Οπότε αφήνω τα πράγματα να έρχονται κι εγώ ακολουθώ. Και στα ευχάριστα και στα δυσάρεστα, τα οποία δε μπορείς να αποφύγεις.

Ποια είναι τα δυσάρεστα για εσάς;

Ε, κοίταξε. Άμα χάνεις τη μητέρα σου, είναι δυσάρεστο, γιατί εγώ μεγάλωσα και χωρίς πατέρα… Έχει 10-15 χρόνια που έφυγε. Τη χάρηκα όμως. Πρόσφατα έχασα και τη μεγάλη μου αδελφή. Αυτό με πείραξε πολύ…