
Δεν γράφω με την ιδιότητά μου ώς δημοσιογράφος. Γράφω ώς πατέρας μιας ανήλικης κόρης που πηγαίνει καθημερινά στο σχολείο της. Ενός παιδιού που ακούει… ενημερώνεται… και αντιμετωπίζει με με…
Δεν γράφω με την ιδιότητά μου ώς δημοσιογράφος. Γράφω ώς πατέρας μιας ανήλικης κόρης που πηγαίνει καθημερινά στο σχολείο της.
Ενός παιδιού που ακούει… ενημερώνεται… και αντιμετωπίζει με μεγάλη ψυχραιμία τα όσα βιώνει δίπλα μου.
Λίγο η παιδικότητα… λίγο το διάβασμα, το καθημερινό πρόγραμμα…η άγνοιά της για τα θέματα που απασχολούν τους “μεγάλους”… και ο κορονοϊός δεν “σβήνει” το χαμόγελο της.
Ωστόσο οι απορίες της είναι πολλές. Και οφείλω να είμαι και είμαι ειλικρινής μαζί της.
Νέες λέξεις όπως “καραντίνα”, “μέτρα”,”ιός” ,έχουν μπεί στην καθημερινότητά μας… με εμένα… να είμαι μεν ψύχραιμος αλλά να συντηρώ κάποιες αμφιβολίες για το “θωρακισμένο” σύστημα μας.
Εδώ δεν μιλάμε για πολιτική απόφαση. Μιλάμε για κοινωνική ευθύνη.
ΚΛΕΙΣΤΕ ΤΑ ΟΛΑ ΤΑ ΣΧΟΛΕΙΑ ΤΩΡΑ. Όσο είναι κλειστά κάντε απολύμανση. Εξτρά κονδύλια υπάρχουν. Και αν δεν μπορείτε όλα μαζί… κάντε το απο πόλη σε πόλη. Απο περιοχή σε περιοχή…
Κάποια σχολεία της περιφέρειας έχουν να απολυμανθούν απο το 1980. Αν περιμένουμε να εμφανιστεί πρώτα κρούσμα και μετά να το κλείνετε θα είναι ήδη αργά. Δεν είμαι ειδικός. Με την λογική… γράφω… και με εμπειρία πολλών ετών σε αυτή την δουλειά…
Καλό θα κάνετε. Θα κάνετε εκατομμύρια γονείς να νιώσουν ότι νοιάζεστε τόσο γι΄αυτούς αλλά και τα παιδιά τους.
Αυτό θα είναι παράσημο της κυβέρνησης για πάντα. Διότι πολύ απλά και για πρώτη φορά θα κάνει πράξη την έννοια της πολιτικής. Που είναι ποια;
Μα η Τέχνη του εφικτού.
Ξερόλας