Ξερόλας
Ο Τζο Μπάιντεν είναι ο 46ος πρόεδρος των ΗΠΑ, μετά την εμφατική του νίκη στις εκλογές έναντι του Ντόναλντ Τραμπ, φτάνοντας τους 279 εκλέκτορες μέχρι αυτή τη στιγμή και φέρνοντας ουκ ολίγες αλλαγές σε …
Ο Τζο Μπάιντεν είναι ο 46ος πρόεδρος των ΗΠΑ, μετά την εμφατική του νίκη στις εκλογές έναντι του Ντόναλντ Τραμπ, φτάνοντας τους 279 εκλέκτορες μέχρι αυτή τη στιγμή και φέρνοντας ουκ ολίγες αλλαγές σε πολλούς τομείς στο εσωτερικό και το εξωτερικό.
Οι πιο πιεστικές του ανάγκες είναι η αντιμετώπιση της πανδημίας του κορωνοϊού, η ανάταξη της οικονομίας κι η αναδόμηση των σχέσεων της χώρας του με τις άλλες μεγάλες δυνάμεις μέσω της αναδιαμόρφωσης σε πολύ μεγάλο βαθμό της αμερικανικής εξωτερικής πολιτικής.
Δεν είναι λίγοι εκείνοι που θεωρούν ότι ο Μπάιντεν θα επιχειρήσει να βαδίσει στα βήματα του Μπαράκ Ομπάμα και στην παρακαταθήκη που εκείνος άφησε, από τη στιγμή μάλιστα που ο νυν πρόεδρος ήταν τότε αντιπρόεδρος των ΗΠΑ.
Σε πρώτο πλάνο κορωνοϊός και οικονομία
Η πρώτιστη προτεραιότητα για τις πρώτες 100 μέρες της διακυβέρνησής του από τη στιγμή της ορκωμοσίας του τον ερχόμενο Ιανουάριο θα είναι η παρουσίαση ενός νέου πανεθνικού σχεδίου για τη διαχείριση της υγειονομικής κρίσης, που έχει προκαλέσει μέχρι στιγμής το θάνατο σχεδόν 236.000 Αμερικανών, αλλά και των καταστροφικών οικονομικών της επιπτώσεων.
Και μολονότι οι πανηγυρισμοί για την εκλογή του Μπάιντεν δεν θα έχουν ακόμη κοπάσει, ο μετριοπαθής νέος πρόεδρος των ΗΠΑ θα πρέπει να δώσει μάχες και μέσα στο ίδιο του το κόμμα, με μια αριστερίζουσα πτέρυγα, που αυξάνει ολοένα και περισσότερο την επιρροή της, διψασμένη για μεγάλες θεσμικές αλλαγές σε μια προσπάθεια να δοθούν απαντήσεις στα πιο πιεστικά ζητήματα για το μέλλον της χώρας. «Θα πρέπει να κάνει κάτι ιστορικό», λέει η πρώην προσωπάρχης της προοδευτικής βουλευτού της Νέας Υόρκης, Αλεξάνδριας Οκάσιο-Κορτές, Σαϊκάτ Τσακραμπάρτι. «Παραλαμβάνει μια ύφεση, μια πανδημία κι εκλέγεται για να αντιμετωπίσει αυτά τα ζητήματα και να κάνει κάτι μεγάλο», συμπληρώνει.
Η αναδιαμόρφωση της αμερικανικής εξωτερικής πολιτικής
Μια άλλη προτεραιότητα του Μπάιντεν θα είναι η αναστροφή συγκεκριμένων αποφάσεων του Τραμπ, όπως η επιστροφή, όπως ο ίδιος έχει εξαγγείλει, στη Συμφωνία των Παρισίων για την κλιματική αλλαγή, από την οποία αποχώρησαν οι ΗΠΑ με την κυβέρνηση του προκατόχου του να επικαλείται τον κίνδυνο επιβράδυνσης της ανάπτυξης στη χώρα λόγω των δεσμεύσεων για τον περιορισμό στις εκπομπές ρύπων και το περιβαλλοντικό αποτύπωμα.
Επίσης αναμένεται να επιδιώξει την αποκατάσταση των σχέσεων με τους παραδοσιακούς συμμάχους των ΗΠΑ και ειδικά με το Βερολίνο και το Παρίσι, την ανάκτηση από την Ουάσιγκτον του πρωταγωνιστικού της ρόλου στο ΝΑΤΟ, σκλήρυνση της στάσης έναντι της Ρωσίας με συνέχιση των κυρώσεων που επέβαλε ο προκάτοχός του και βελτίωση των σχέσεων με την Τεχεράνη με επιστροφή στην διεθνή συμφωνία για το πυρηνικό πρόγραμμα του Ιράν, βάσει της οποίας το τελευταίο είχε δεσμευτεί να περιορίσει τις πυρηνικές του δραστηριότητες με αντάλλαγμα την άρση σκληρών οικονομικών κυρώσεων. «Προφανώς μια προεδρία Μπάιντεν θα στραφεί γρήγορα σε μια μορφή επαναπροσέγγισης με το Ιράν», σχολίασε ο αναλυτής της Argus Media, Ντέιβιντ Φίφε.
Μέχρι την ημέρα της ορκωμοσίας του στις 21 Ιανουαρίου θα απομένουν σχεδόν δύο εβδομάδες πριν τη λήξη της συνθήκης New Start, της μόνης συμφωνίας για τον έλεγχο των πυρηνικών εξοπλισμών που επιβιώνει από την εποχή Τραμπ κι αν δεχθεί η Μόσχα, μπορεί να παραταθεί για άλλα πέντε χρόνια. Εξάλλου, σύμφωνα με δηλώσεις συνεργατών του ο Μπάιντεν αναμένεται να κινηθεί άμεσα για να αποκαταστήσει τις σχέσεις των ΗΠΑ με τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας.
Αλλαγές στο εσωτερικό μέτωπο
Παράλληλα αναμένεται να δώσει ώθηση σε μια παράταση του Οbamacare που ο Τραμπ κι οι σύμμαχοί του προσπάθησαν να αποδομήσουν. Ενώ δεν αποκλείεται το Κογκρέσο να μελετήσει κάποιο πακέτο με αλλαγές αναφορικά με τη δράση της αστυνομίας μετά τις μαζικές διαδηλώσεις των περασμένων μηνών λόγω της δολοφονίας του Τζορτζ Φλόιντ στη Μινεάπολη, αν και παραμένει ασαφές κατά πόσον τέτοιες προτάσεις θα επιβιώσουν της διαμάχης Ρεπουμπλικανών – Δημοκρατικών στο Καπιτώλιο. Κι αναμένεται επίσης να ασκηθεί τεράστια πίεση στην κυβέρνηση Μπάιντεν να αναδιαμορφώσει τους κανόνες του “filibuster”, δηλαδή της απαρχαιωμένης διαδικασίας που επιτρέπει την πολιτική κωλυσιεργία στη Γερουσία.
Το μέλλον των 100 πρώτων ημερών του Μπάιντεν στην εξουσία θα εξαρτηθεί σε μεγάλο βαθμό από το ποιο κόμμα θα έχει τον έλεγχο της Βουλής των Αντιπροσώπων (οι Δημοκρατικοί όπως όλα δείχνουν) και της Γερουσίας (που δείχνουν να κρατούν οι Ρεπουμπλικανοί) και με πόσες έδρες διαφορά. Ειδικά ο έλεγχος της Γερουσίας είναι κρίσιμης σημασίας για τον Μπάιντεν, αφού χωρίς αυτή δεν θα μπορέσει να περάσει ένα σημαντικό μέρος της ατζέντας του, αν και ο ίδιος έχει πει ότι υπάρχουν ορισμένοι Ρεπουμπλικανοί εν ενεργεία γερουσιαστές που θα ήταν πρόθυμοι να συνεργαστούν με τους Δημοκρατικούς.
