Ξερόλας
Σοκάρει ο παπάς από τις Άγριες Μέλισσες στην συνέντευξη που παραχώρησε στο περιοδικό YOU. Μεταξύ άλλων αναφέρθηκε και στις παραμορφώσεις των οστών του από το βάρος αναφέροντας χαρακτηριστικά πως του σ…
Σοκάρει ο παπάς από τις Άγριες Μέλισσες στην συνέντευξη που παραχώρησε στο περιοδικό YOU. Μεταξύ άλλων αναφέρθηκε και στις παραμορφώσεις των οστών του από το βάρος αναφέροντας χαρακτηριστικά πως του στράβωσαν και τα δυο πόδια.
Ο παπα-selfie όπως τον φωνάζουν οι συνάδελφοί του στις «Άγριες Μέλισσες», του ΑΝΤ1, και ως easy rider φωτογραφίζεται για το YOU μιλώντας για τη ροκ ζωή του. Για τον ρόλο στο μεγαλύτερο θέατρο της Νέας Υόρκης, για τα παιδικά του χρόνια στη Ρόδο όταν υπήρξε ένα παχύσαρκο παιδί που ζύγιζε 120 κιλά αλλά ζούσε μια ανέμελη ζωή, για το δύσκολο χειρουργείο, τα ταξίδια του σε όλο τον κόσμο, την 15ετή άγνωστη σχέση του, την απώλεια της μητέρας του αλλά και του πατέρα του από καρκίνο. Φύσει και θέσει θρησκευόμενος, με το γνωστό του χιούμορ μιλά για τα εκατοντάδες μηνύματα που λαμβάνει από ιερωμένους σε όλη την Ελλάδα και απαντά στο καίριο ερώτημα «θα δούμε παπαδιά στο Διαφάνι;».
Aπο την Κατερίνα Μπούσιου για το περιοδικό YOU
Ήσουν πάντα μηχανόβιος;
Ποτέ δεν έχω οδηγήσει στη ζωή μου αυτοκίνητο. Από μικρός οδηγούσα στη Ρόδο μηχανάκι, το πρώτο μου μάλιστα ήταν μια βέσπα. Όταν χρειαστεί για κάποιο ταξίδι θα δανειστώ από κάποιον φίλο μου αυτοκίνητο.
Πιτσιρικάς ήσουν δραστήριος και μαχητικός;
Το αντίθετο, ήμουν πολύ διακριτικός και πολύ ντροπαλός. Ήμουν αρκετά παχύσαρκος ως παιδί, ζύγιζα 120 κιλά μέχρι τα 13 μου χρόνια και γι’ αυτό ήμουν αρκετά εσωστρεφής. Εκείνη την εποχή, όταν κάτι με ζόριζε το έριχνα στα γλυκά, έτρωγα από το πρωί μέχρι το βράδυ. Λόγω του βάρους μου ήμουν πάντα συνεσταλμένος. Βέβαια, αυτό με βοήθησε στο να γίνω πολύ καλός ακροατής και παρατηρητής των άλλων. Ακολουθούσα τα υπόλοιπα παιδιά σε ό,τι και να έκαναν, εκτός από το ποδόσφαιρο που ούτως ή άλλως δεν μου άρεσε. Ήταν πολύ όμορφες εκείνες οι εποχές, γιατί μεγάλωσα σε μια γειτονιά που παίζαμε όλα τα παιδιά μαζί, ήμασταν όλοι «αλητάκια» με την καλή έννοια, είχαμε φιλότιμο, υποστηρίζαμε ο ένας τον άλλον. Αν πείραζαν από τις άλλες γειτονιές κάποιον από την παρέα μας, πηγαίναμε όλοι μαζί να ζητήσουμε τον λόγο.
