Ξερόλας
Πρόσφατα με την κόρη μου μετακομίσαμε σε άλλη περιοχή. Με τον άντρα μου χωρίσαμε αρκετά επεισοδιακά και πήρα την επιμέλεια εγώ αλλά επειδή το σπίτι ανήκει στον άντρα μου δεν μπορούσα να μένω άλλο εκεί…
Πρόσφατα με την κόρη μου μετακομίσαμε σε άλλη περιοχή. Με τον άντρα μου χωρίσαμε αρκετά επεισοδιακά και πήρα την επιμέλεια εγώ αλλά επειδή το σπίτι ανήκει στον άντρα μου δεν μπορούσα να μένω άλλο εκεί οπότε προτίμησα να πάρω το παιδί και να φύγουμε. Ο νόμος μου επέτρεπε να μείνω στο σπίτι του, αλλά δεν ήθελα εγώ.
Στο καινούργιο σπίτι είμαστε περίπου 6 μήνες και γνωρίζουμε ελάχιστους από τους γείτονές μας. Ευτυχώς οι περισσότεροι άνθρωποι στην πολυκατοικία μας είναι πολύ καλοί και όταν έμαθαν το πρόβλημα που αντιμετωπίζω με την κόρη μου δέχτηκαν με χαρά να με βοηθήσουν σε ό, τι χρειαστώ. Είναι πολύ ωραίο και σημαντικό για μία μόνη μαμά που μεγαλώνει μόνη της το παιδί της να ξέρει ότι έχει τη βοήθεια και τη στήριξη των γύρω της. Με ηρεμεί, με κάνει να νιώθω ανακούφιση και σιγουριά. Ευτυχώς από γείτονες στην πολυκατοικία καλά έπεσα.
Ακριβώς απέναντι από τη δική μας πολυκατοικία είναι ένα τριώροφο και στον τελευταίο όροφο μένει μία οικογένεια με 3 παιδιά. Από την πρώτη κιόλας εβδομάδα στο νέο σπίτι η «κυρία» του σπιτιού μου έκανε παρατήρηση γιατί λέει ότι την ενοχλεί το παιδί μου, που βγάζει κραυγές αντί να μιλάει όταν το βγάζω στη βεράντα σε ώρες που δεν είναι κοινής ησυχίας (το τονίζω). Κανείς δεν έχει μιλήσει παρά μόνο εκείνη.
Σε μία κουβέντα που έκανα με κάποια άλλα άτομα από την πολυκατοικία μου είπαν ότι η συγκεκριμένη γενικά είναι περίεργη, κάνει εύκολα παρατηρήσεις και έχει τσακωθεί με όλους αλλά αυτό δεν της δίνει το δικαίωμα να μου τη λέει με αυτό τον τρόπο και να προσβάλει το παιδί μου. Αν το έβγαζα μεσημέρι ή αργά τη νύχτα και φώναζε θα είχε κάθε δικαίωμα να μου πει ό, τι ήθελε.
Δυστυχώς ο αυτισμός της κόρης μου δεν είναι σε ήπια μορφή. Παρακολουθείται από ειδικούς αλλά η βελτίωσή της δεν είναι σημαντική. Αντί η γυναίκα αυτή να σεβαστεί τον πόνο και τον αγώνα μου βγήκε 19:00 το απόγευμα να μου πει ότι δεν θέλει τα παιδιά της να ακούνε τις κραυγές ενός αυτιστικού παιδιού λες και ακούνε όργiα!
Ντροπή της. Τόσο αηδιαστικό ή ακατάλληλο θέαμα είναι ένα αυτιστικό παιδί; Δεν μπορούσε να με είχε προσβάλει χειρότερα. Ήταν τέτοια η επιθετικότητα και το θράσος της πού κοκάλωσα και δεν μπόρεσα καν να της απαντήσω. Με έχει κάνει να φοβάμαι να βγάλω το παιδί έξω. Είμαστε κλεισμένοι στο διαμέρισμα, βγαίνουμε καμιά βόλτα στο πάρκο, στα μαγαζιά ή πάμε αργά το απόγευμα στη θάλασσα τώρα που είναι καλοκαίρι.
Μου είπε επίσης ότι αν επαναληφθεί κάτι τέτοιο θα φέρει την αστυνομία και ότι δεν έχω κανένα δικαίωμα να βγάζω ένα άρρωστο παιδί στο μπαλκόνι γιατί κανείς δεν είναι υποχρεωμένος να το βλέπει ή να το ακούει.
Δεν ξέρω τι να κάνω. Αν έρθει η αστυνομία μπορεί να μου κάνει κάτι;
Από την πολυκατοικία μπορούν να επιβεβαιώσουν ότι τις ώρες κοινής ησυχίας είμαι τύπος και υπογραμμός. Τόσο κακό είναι πια αυτό που έκανα;
Ιωάννα
