Η προσευχή που πρέπει να πεις για να ξεπλυθούν οι αμαρτίες σου!

Η προσευχή που πρέπει να πεις για να ξεπλυθούν οι αμαρτίες σου!Διαβάστε παρακάτω:α1 Ἡ θαυμαστή δημιουργία τοῦ Θεοῦ καί ὁ τέλειος νόμος Του.α2 Γιά νά συγχωρέση ὁ Θεός τίς ἁμαρτίες μας.β Γιά παρηγορία τ…

Η προσευχή που πρέπει να πεις για να ξεπλυθούν οι αμαρτίες σου!

Διαβάστε παρακάτω:

α1 Ἡ θαυμαστή δημιουργία τοῦ Θεοῦ καί ὁ τέλειος νόμος Του.
α2 Γιά νά συγχωρέση ὁ Θεός τίς ἁμαρτίες μας.
β Γιά παρηγορία τῶν θλιβομένων.
γ Γιά ἀνδρόγυνα πού δέν γεννοῦν λόγω ἀναπηρίας,ἤ ἀδυναμίας ὥστε νά τούς βοηθήση ὁ Θεός γιά νά μήν χωρίσουν.
θ Δοξολογία, ἐπίκληση καί προβολή μεσιτείας.

ΨΑΛΜΟΣ 19 (Μασ. 20)

Εἰς τὸ τέλος· ψαλμὸς τῷ Δαυΐδ.

Ψαλ. 19,2 Ἐπακούσαι σου Κύριος ἐν ἡμέρᾳ θλίψεως, ὑπερασπίσαι σου τὸ ὄνομα τοῦ Θεοῦ Ἰακώβ.

Ψαλ. 19,2 Είθε ω βασιλεύ να εισακούση ο Κυριος την δέησίν σου κατά την ημέραν αυτήν της μεγάλης θλίψεως· είθε το παντοδύναμον όνομα του Θεού του ισραηλιτικού λαού να σε υπερασπίση εναντίον των εχθρών μας.

Ψαλ. 19,3 ἐξαποστείλαι σοι βοήθειαν ἐξ ἁγίου καὶ ἐκ Σιὼν ἀντιλάβοιτό σου.

Ψαλ. 19,3 Είθε να σου στείλη ο Κυριος βοήθειαν από τον ιερόν του ναόν και να σε προστατεύση από το όρος Σιών.

Ψαλ. 19,4 μνησθείη πάσης θυσίας σου καὶ τὸ ὁλοκαύτωμά σου πιανάτω. (διάψαλμα).

Ψαλ. 19,4 Είθε να ενθυμηθή και να δεχθή ευμενώς όλας τας αιματηράς και αναιμάκτους θυσίας, που του προσέφερες, και να θεωρήση παχύ και ευάρεστον το θύμα, το οποίον αφήκες ολόκληρον να καή επάνω στο θυσιαστήριόν του.

Ψαλ. 19,5 δῴη σοι Κύριος κατὰ τὴν καρδίαν σου καὶ πᾶσαν τὴν βουλήν σου πληρώσαι.

Ψαλ. 19,5 Είθε ο Κυριος να σου δώση σύμφωνα με τας αγίας επιθυμίας της καρδίας σου και να εκπληρώση κάθε αγαθήν επιθυμίαν και απόφασίν σου, χαρίζων εις σε νίκην εναντίον των εχθρών σου.

Ψαλ. 19,6 ἀγαλλιασόμεθα ἐν τῷ σωτηρίῳ σου καὶ ἐν ὀνόματι Κυρίου Θεοῦ ἡμῶν μεγαλυνθησόμεθα. πληρώσαι Κύριος πάντα τὰ αἰτήματά σου.

Ψαλ. 19,6 Τοτε όλοι θα ευφρανθώμεν και θα χαρώμεν δια την σωτήριον αυτήν νίκην. Και στο όνομα και με την δύναμιν του απείρου Θεού μας θα αναδειχθώμεν μεγάλοι και ένδοξοι. Είθε λοιπόν ο Κυριος να εκπληρώση όλα τα αιτήματα της προσευχής σου”.

Ψαλ. 19,7 νῦν ἔγνων ὅτι ἔσωσε Κύριος τὸν χριστὸν αὐτοῦ· ἐπακούσεται αὐτοῦ ἐξ οὐρανοῦ ἁγίου αὐτοῦ· ἐν δυναστείαις ἡ σωτηρία τῆς δεξιᾶς αὐτοῦ.

Ψαλ. 19,7 Τωρα εγώ ο ιερεύς, που προσφέρω την ικετήριον αυτήν θυσίαν, έχω την εσωτερικήν πληροφορίαν και εγνώρισα καλά, ότι ο Κυριος θα σώση οπωσδήποτε τον βασιλέα, τον οποίον αυτός έχρισε. Θα ακούση και θα κάμη δεκτά τα αιτήματα της προσευχής του από τον ένδοξον ουράνιον θρόνον του. Με θαυματουργικάς επεμβάσεις της παντοδυνάμου δεξιάς του θα μας δώση την σωτηρίαν και τον θρίαμβον.

Ψαλ. 19,8 οὗτοι ἐν ἅρμασι καὶ οὗτοι ἐν ἵπποις, ἡμεῖς δὲ ἐν ὀνόματι Κυρίου Θεοῦ ἡμῶν μεγαλυνθησόμεθα.

Ψαλ. 19,8 Εκείνοι μεν οι εχθροί επέρχονται εναντίον μας με πολεμικά άρματα και με το φοβερόν ιππικόν των. Ημείς όμως με το παντοδύναμον όνομα του Κυρίου και Θεού μας θα θριαμβεύσωμεν εναντίον των.

Ψαλ. 19,9 αὐτοὶ συνεποδίσθησαν καὶ ἔπεσαν, ἡμεῖς δὲ ἀνέστημεν καὶ ἀνωρθώθημεν.

Ψαλ. 19,9 Και ιδού ότι αυτοί επεδικλώθησαν, εσκόνταψαν και έπεσαν, ημείς όμως εσηκώθημεν επάνω, εστάθημεν όρθιοι και έχομεν κάτω από τα πόδια μας νικημένους τους εχθρούς μας.

Ψαλ. 19,10 Κύριε, σῶσον τὸν βασιλέα, καὶ ἐπάκουσον ἡμῶν, ἐν ᾗ ἂν ἡμέρᾳ ἐπικαλεσώμεθά σε.

Ψαλ. 19,10 Κυριε, σώσον τον βασιλέα και άκουσε την προσευχήν μας εις οιανδήποτε ημέραν και αν σε επικαλεσθώμεν ευλαβώς και με πίστιν.

Το κείμενο χωρίς μετάφραση:

Εἰς τὸ τέλος· ψαλμὸς τῷ Δαυΐδ.

2 ΕΠΑΚΟΥΣΑΙ σου Κύριος ἐν ἡμέρᾳ θλίψεως, ὑπερασπίσαι σου τὸ ὄνομα τοῦ Θεοῦ Ἰακώβ. 3 ἐξαποστείλαι σοι βοήθειαν ἐξ ἁγίου καὶ ἐκ Σιὼν ἀντιλάβοιτό σου. 4 μνησθείη πάσης θυσίας σου καὶ τὸ ὁλοκαύτωμά σου πιανάτω. (διάψαλμα). 5 δῴη σοι Κύριος κατὰ τὴν καρδίαν σου καὶ πᾶσαν τὴν βουλήν σου πληρώσαι. 6 ἀγαλλιασόμεθα ἐν τῷ σωτηρίῳ σου καὶ ἐν ὀνόματι Κυρίου Θεοῦ ἡμῶν μεγαλυνθησόμεθα. πληρώσαι Κύριος πάντα τὰ αἰτήματά σου. 7 νῦν ἔγνων ὅτι ἔσωσε Κύριος τὸν χριστὸν αὐτοῦ· ἐπακούσεται αὐτοῦ ἐξ οὐρανοῦ ἁγίου αὐτοῦ· ἐν δυναστείαις ἡ σωτηρία τῆς δεξιᾶς αὐτοῦ. 8 οὗτοι ἐν ἅρμασι καὶ οὗτοι ἐν ἵπποις, ἡμεῖς δὲ ἐν ὀνόματι Κυρίου Θεοῦ ἡμῶν μεγαλυνθησόμεθα. 9 αὐτοὶ συνεποδίσθησαν καὶ ἔπεσαν, ἡμεῖς δὲ ἀνέστημεν καὶ ἀνωρθώθημεν. 10 Κύριε, σῶσον τὸν βασιλέα, καὶ ἐπάκουσον ἡμῶν, ἐν ᾗ ἂν ἡμέρᾳ ἐπικαλεσώμεθά σε.
Σου Ζητώ να με Συγχωρέσεις

Ιησού μου, Θεία Ευσπλαχνία,
δεν Σε εμπιστεύθηκα και έφερα
θλίψη στην Καρδιά Σου.
Και τώρα απογuμνωμένη
και με πολλή ταπείνωση,
Σου ζητώ να με συγχωρέσεις και
με την άπειρη ευσπλαχνία και
Καλοσύνη Σου, να παλινορθώσεις την
παραμορφωμένη και πληγωμένη μου ψυχή.
Παραμορφωμένη και πληγωμένη από
τις ενέργειες του κόσμου απέναντί μου
και από τα λόγια του.»

Σε ποιους ανθρώπους τελικά ο Θεός επιλέγει να δίνει δυσκολίες;

Σε ποιους ανθρώπους τελικά ο Θεός επιλέγει να δίνει δυσκολίες; Το άρθρο που έγινε viral και πραγματικά αξίζει να διαβάσετε λίγο πριν το Πάσχα;

Σήμερα, θα ήθελα να σας μιλήσω για μια Ηρωίδα.

Είναι ο άνθρωπος που θαυμάζω για τη δύναμή της, το κουράγιο της, το μεγαλείο της ψυχής της…

Με τη στάση της στη ζωή και στα προβλήματά της έγινε για μένα το πιο μεγάλο μάθημα.

Διαθέτει τέτοιο ψυχικό απόθεμα, τέτοια δύναμη, τόση καλοσύνη και μεγαλοψυχία που δε μπορεί να συλλάβει ο κοινός ανθρώπινος νους.

Η ζωή δεν της χαρίστηκε.

Της έδωσε ανυπέρβλητες για πολλούς από μας δυσκολίες…

Της φόρτωσε στις πλάτες πολύ βαρύ Σταυρό.

Αγόγγυστα τον σηκώνει ανεβαίνοντας για πολλά χρόνια το Γολγοθά της με πίστη και πάντα χαμογελαστή…

Γεννήθηκε Μαχήτρια θαρρείς.

Δεν την άκουσα ποτέ ν’ αγκομαχήσει, ούτε να δυσανασχετήσει..

Δεν την άκουσα ποτέ να γκρινιάξει. Ούτε να παραπονεθεί.

Ούτε καν ν’ αναρωτηθεί “γιατί σ’ αυτήν”;

Ξέρει μόνο ν’ αγαπάει με όλη τη σημασία της λέξεως!

Και να ευχαριστεί το Θεό για τα δώρα Του!

Είναι ένας βράχος ακλόνητος που σκέφτεται πάντα πώς θα στηρίξει τους άλλους γύρω της…

Επίγειος άγγελος, ξέρει να δίνει μόνο Αγάπη!

Η καρδιά της είναι τόσο Μεγάλη και γεμάτη ευαισθησίες που χωράει μέσα της κάθε ανυπεράσπιστο πλάσμα..

Η ζωή δε της χαρίστηκε, Δε της έδωσε αυτά που της άξιζαν.

Κάθε χαρά έπρεπε πρώτα να την πληρώσει, πριν της δοθεί..

Όταν σκεφτώ τι πέρασε και πόσο ακριβά πλήρωσε κάθε χαρά, τρομάζω και θυμώνω με όλους εμάς που δεν εκτιμούμε όλα αυτά που έχουμε!

Όλα τα δώρα που μας δόθηκαν και ποτέ δε το είδαμε έτσι!

Γιατί ποτέ δε σκεφτήκαμε, πως δεν είναι αυτονόητο ότι η ζωή μας χρωστάει όσες χαρές μας δίνει…

Συμβαίνει σε κάποιους να δείχνει το πιο σκληρό της πρόσωπο, ξανά…και ξανά…και ξανά…

Τόσο που θες να της ουρλιάξεις «ε! φτάνει πια!»

Ξέρεις, δεν είναι καθόλου αυτονόητο πως το παιδί που θα γεννήσεις θα σε φωνάξει κάποια στιγμή «μαμά» και θα λιώσεις από συγκίνηση…

Δεν είναι δεδομένο ότι θα τρέξει να σ’ αγκαλιάσει όταν σε δει κουρασμένη κι αποκαμωμένη…

Μπορεί να μην το πας ποτέ στο σχολείο.

Να μην έχεις την τιμή να το δεις φαντάρο και να συγκινηθείς.

Να μη ζήσεις τη χαρά να το δεις να φτιάχνει τη ζωή του και να είναι ευτυχισμένο…

Να μη δεις κανένα όνειρο -απ’ αυτά που όλοι οι γονείς κάνουμε για τα παιδιά μας- να εκπληρώνεται…

Το σκέφτηκες ποτέ;

Όχι, φαντάζομαι, όπως ούτε οι περισσότεροι, που νιώσαμε τη χαρά της πρώτης λέξης, της πρώτης αγκαλιάς, του πρώτου βήματος, του πρώτου « Άριστα» , τη συγκίνηση της πρώτης παρέλασης, του πρώτου γκολ, της ορκωμοσίας ως φαντάρου, ως τελειόφοιτου επιστήμονα κι άλλες πολλές χαρές που τις θεωρούμε δεδομένες, αλλά δεν είναι, πίστεψέ με!

Ξέρεις, δεν είναι καθόλου δεδομένο ότι αύριο θα ξυπνήσεις υγιής.

Ή ότι όσοι αγαπάς θα είναι «εκεί» υγιείς και δίπλα σου.

Άραγε αν μια αρρώστια σου χτυπούσε αύριο την πόρτα, πως θ’ αντιδρούσες;

Αν αύριο το παιδί σου, δε μιλούσε, δεν περπατούσε, δε γκρίνιαζε, γιατί δε θα μπορούσε να τα κάνει όλα αυτά, πως αλήθεια θα ένιωθες;

Θα το αγαπούσες σίγουρα, αλλά θα μπορούσες να το δεις ως «Δώρο Θεού» και να τον ευχαριστήσεις;

Μήπως θα πρέπει να είμαστε ευγνώμονες για όλες τις μικρές χαρές που απολαμβάνουμε όσο η ζωή μας χαμογελάει;

Μήπως είναι πολύ Μεγάλες τελικά;

Ξέρεις, πολλές φορές ζήλεψα την υπομονή. τη δύναμή της και την αισιόδοξη στάση της στη ζωή.

Υποκλίθηκα στο μεγαλείο ψυχής της, στη γενναιοψυχία της, στην καλοσύνη της, στην ανθρωπιά της κι ένιωσα τόσο μικρή κι ανάξια για τη δυσφορία μου για ανούσια κι ασήμαντα προβλήματα, προβληματισμούς να πω καλύτερα…

Τελικά ο Θεός δίνει μπόρες σ’ αυτούς που αντέχουν να χορεύουν στη καταιγίδα!
Το κείμενο είναι μια «αφιέρωση καρδιάς» στην αγαπημένη μου Ελένη.
«Μην τα παρατήσεις ποτέ! Κι αν κουράζεσαι κάποια στιγμή και λυγάς, ανθρώπινο είναι…Ας λυγίζεις αρκεί να μη σπας!
Πιστεύω σε σένα και τη δύναμή σου! Θα νικήσεις! Σε χρειαζόμαστε! »

ΠΗΓΗ: www.awakengr.com