
Η οικογένεια της Koepcke ήταν από τη Γερμανία, αλλά εγκαταστάθηκαν στο Περού, όπου και οι δύο γονείς της εργάζονταν ως ζωολόγοι. Η Juliane και η μητέρα της ταξίδευαν από τη Lima στην Pucallpa, για να …
Διαβάστε περισσότερα...
ΔΕΙΤΕ ΤΗ ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΤΟΥ ΑΡΘΡΟΥ ΕΔΩ...
Λίγοι άνθρωποι στα 17 τους είναι αναγκασμένοι να αντιμετωπίσουν πραγματικά αγχωτικές καταστάσεις, γεγονός που κάνει την ιστορία της Juliane Koepcke απίστευτη.
Η οικογένεια της Koepcke ήταν από τη Γερμανία, αλλά εγκαταστάθηκαν στο Περού, όπου και οι δύο γονείς της εργάζονταν ως ζωολόγοι. Η Juliane και η μητέρα της ταξίδευαν από τη Lima στην Pucallpa, για να συναντήσουν τον πατέρα της. Ήταν μια θυελλώδης νύχτα και η αεροπορική τους εταιρεία, η Lansa, είχε κακή φήμη. Παρόλα αυτά, ταξίδεψαν με αυτή, επειδή ήθελαν απεγνωσμένα να βρεθούν όλοι μαζί την Ημέρα των Χριστουγέννων.
Στη μέση της πτήσης, ένας κεραυνός χτύπησε τη δεξιά πτέρυγα του αεροπλάνου. «Πέφταμε κατευθείαν κάτω», λέει η Koepcke χρόνια αργότερα στο CNN. «Χριστουγεννιάτικα δώρα πετούσαν τριγύρω και άκουγα τους ανθρώπους να ουρλιάζουν».
Απίστευτο κι όμως Αληθινό! Χάσε 10 Κιλά Μέσα σε 10 Μέρες! Μάθε πως!
Οι ειδικοί λένε ότι η έλξη που προκλήθηκε από τα καθίσματα και τα χοντρά, φυλλώδη δέντρα στα οποία έπεσε, είναι αυτά που της έσωσαν τη ζωή. Επέζησε από τη συντριβή έχοντας μόνο ένα σπασμένο ώμο, ένα κόψιμο στο χέρι της και ένα πρησμένο μάτι.
Κατάφερε να επιβιώσει από τη συντριβή, όμως η Koepcke έπρεπε τώρα να επιβιώσει και μόνη της στη ζούγκλα.
Το πρώτο πράγμα που έκανε η Koepcke, ήταν να ψάξει για τη μητέρα της Maria, που καθόταν δίπλα της. Πρέπει να είχε ξεφύγει από το κάθισμά της, επειδή η Koepcke δεν τη βρήκε ποτέ. Βρήκε μια σακούλα με καραμέλες, η οποία ήταν το μόνο της φαγητό για τις επόμενες 10 ημέρες που έψαχνε για βοήθεια.
Ο πατέρας της, της είχε διδάξει μερικά κόλπα επιβίωσης και έτσι τα εφάρμοσε για να σώσει τη ζωή της. Ήξερε από τις συμβουλές του ότι έπρεπε να ακολουθήσει κάποιο ρέμα, για να οδηγηθεί σε κάποιο χωριό ή κατασκήνωση και να βρει λίγο καθαρό νερό για να πιει.
«Μερικές φορές έβλεπα κάποιον κροκόδειλο που βουτούσε στο νερό να έρχεται προς τα μένα, αλλά δεν φοβόμουν», είπε. «Ήξερα ότι οι κροκόδειλοι δεν τείνουν να επιτίθονται στους ανθρώπους».
Μετά από 9 ημέρες στο ρέμα, η Koepcke μπήκε σε μια βάρκα. Χρησιμοποιώντας ένα άλλο μάθημα από τον πατέρα της, χρησιμοποίησε κάποιες πρώτες βοήθειες έκτακτης ανάγκης για τη μόλυνση στο κομμένο χέρι της, ψεκάζοντάς το με βενζίνη για να απολυμάνει και να καθαρίσει τα παράσιτα.
Την επόμενη μέρα, την βρήκαν δίπλα στη βάρκα και την πήραν σε ασφαλές μέρος. Η Koepcke και ο πατέρας της επέστρεψαν στη Γερμανία, αλλά αργότερα έγινε βιολόγος και επέστρεψε στο Περού.
Κοιτάζοντας πίσω στην θαυματουργή της ιστορία χρόνια αργότερα, η Koepcke λέει ότι το χειρότερο μέρος της εμπειρίας δεν ήταν ο συνεχής κίνδυνος, αλλά η ενοχή της που θεωρούσε ότι ήταν η μόνη επιζών από το αεροπλάνο.
«Είχα εφιάλτες για μεγάλο χρονικό διάστημα, για χρόνια, και φυσικά η θλίψη για το θάνατο της μητέρας μου και των άλλων ανθρώπων, επανέρχονταν ξανά και ξανά. Η σκέψη γιατί να ήμουν ο μόνη επιζών, θα με στοιχειώνει για πάντα».
Ξερόλας






